Z punktu widzenia klienta, ważnymi cechami coacha w takiej relacji są umiejętność słuchania, rozumienia, szczerość i odwaga w formułowaniu myśli oraz doświadczenie. Równie znaczące jest to, by klient czuł się swobodnie i był pewny poufności spotkań. Stąd najważniejsze w relacji klient-coach są zaufanie i szacunek.

Menedżerowie, a szczególnie ci zajmujący najwyższe stanowiska, mogą być na początku nieufni wobec coacha. Doświadczeni, z dużą praktyczną wiedzą i umiejętnościami, większość czasu zajęci sprawami kluczowymi dla firmy, mają również zazwyczaj za sobą dużą ilość szkoleń, które przechodzili na kolejnych szczeblach kariery.
Na tym etapie rozwoju zawodowego rzadko uczestniczą w szkoleniach, bądź to z braku czasu, bądź uważając, że to obowiązek młodszych. Decydują się na rozwój własny, najczęściej przez prenumeratę menedżerskich periodyków. Coaching, jako metodę rozwoju, biorą pod uwagę stosunkowo od niedawna, a jego mylne, obiegowe definicje nie ułatwiają im podjęcia decyzji. Sugerowane w błędnych określeniach założenie, że coach to ktoś, kto będzie im mówił co mają robić, wzbudza niechęć do wypróbowania nowej metody.

Dlatego też, kiedy już nawet menedżer zdecyduje się na coaching, często bywa, że zaczyna od obserwacji coacha. Pierwsze dwie, trzy sesje mogą być próbą. Dla coacha, który zachowując swój profesjonalizm zgodny z etyką, przekonuje klienta do zaufania mu, ale i dla klienta - że nie ma nic złego w mówieniu o swoich słabych stronach. A to częsty problem
liderów na najwyższych stanowiskach. Czują się oni osamotnieni, rzadko mają okazję do opowiadania o swojej pracy i problemach z nią związanych. Najczęściej to oni właśnie muszą być słuchaczami. Do nich trafiają nierozwiązane sprawy, problemy podwładnych o większym lub mniejszym znaczeniu. Nie mogą i nie chcę okazywać słabości, obawiając się błędnej interpretacji.

Uważna obecność coacha, konsekwencja, szczerość oraz brak oceny, ułatwiają klientowi podejmowanie wyzwań, bez obawy o potknięcia lub niedoskonałości. Po kilku takich sesjach może nawet okazać się, że ulega zmianie główny cel procesu, gdyż klient decyduje się odkryć przed coachem wszystkie karty i wytyczyć cel z jego punktu widzenia najważniejszy.

Ponieważ zaufanie w coachingu odgrywa kluczową rolę, klient powinien mieć możliwość wyboru coacha. W takim wyborze nie ma nic złego ani niestosownego. Dlatego osobom zarządzającym przedstawia się najczęściej kilka kandydatur coachów do współpracy. Kontakt osobisty jest bardzo ważny, ponieważ umożliwia ocenę coacha nie tylko na podstawie jego cv i doświadczeń, ale również na podstawie pierwszego wrażenia: klient od początku powinien odczuwać chęć do współpracy z danym coachem.
W trakcie coachingu klient nie jest pozbawiony kolejnego narzędzia, które daje mu możliwość oceny coacha. To feedback, o który powinien zapytać coach po każdej sesji. Dotyczy on przebiegu spotkania, jak również oceny samego coacha. Podstawą relacji relacji i dla jednej, i dla drugiej strony jest szczerość. Dlatego bardzo ważne jest, by klient wprost powiedział o pozytywnych i negatywach sesji, jeśli takie się pojawiły.
Oczywiście klient zawsze może podjąć decyzję o zmianie coacha. Nie wpływa to jednak dobrze ani na proces, ani na kolejną relację. Dlatego często podkreśla się znaczenie pierwszego spotkania i wrażenia. Szczególnie dotyczy to top menedżerów, których coaching nierzadko ma wpływ na znaczą część aktywności zawodowych.