Komunikacja interpersonalna

Strona główna » Edukacja i rozwój » Komunikacja interpersonalna » Bariery komunikacyjne

poprzedni | wróć do listy artykułów | następny

Liczba wyświetleń artykułu: 23786

Bariery komunikacyjne

House of Skills

05-09-2008, ostatnia modyfikacja: 24-11-2008

Tagi: dialog komunikacja kontakty rozmowa

W trakcie kontaktów interpersonalnych napotykamy wiele przeszkód, które utrudniają skuteczne porozumienie lub doprowadzają do zerwania relacji tylko dlatego, że nie zdajemy sobie sprawy z barier, które sami stawiamy. Żeby ich uniknąć, trzeba umieć je rozpoznać. Poniżej przedstawimy typowe przykłady barier komunikacyjnych.

Osądzanie Postawa taka polega na narzucaniu własnych wartości innym osobom i formułowaniu rozwiązań cudzych problemów. Kiedy osądzamy, nie słuchamy tego, co mówią inni, ponieważ zajęci jesteśmy oceną ich wyglądu, tonu głosu i słów, których używają	Jak zachowuje się ktoś, kto osądza? Krytykuje : „Czy ty naprawdę nic nie rozumiesz?” Obraża: „To dlatego, że jesteście leniwi” Orzeka: „Ciebie w ogóle ten temat nie interesuje” Chwali po to, by oceniać lub manipulować: „Gdybyście się trochę postarali, na pewno wyszłoby wam lepiej”
Decydowanie za innych Może to utrudniać porozumiewanie się nawet wtedy, gdy podyktowane jest troską i chęcią pomocy. Decydując za innych, uzależniamy ich od siebie i pozbawiamy możliwości samodzielnego podejmowania decyzji. Dajemy im także do zrozumienia, że ich odczucia, wartości i problemy są nieważne.	Jak zachowuje się ktoś, kto decyduje za innych? Rozkazuje: „Będziesz pracował dłużej i lepiej” Grozi: „Będę musiał pomyśleć o wyciągnięciu konsekwencji” Moralizuje: „Dobry pracownik zachowuje się inaczej” Zadaje liczne i niewłaściwe pytania: „Gdzie się podziewasz”
Uciekanie od cudzych problemów Taka postawa charakteryzuje się tym, że nie bierzemy pod uwagę uczuć ani zmartwień innych ludzi. Nie chcemy zajmować się ich obawami, troskami ani potrzebami.	Jak zachowuje się ktoś, kto ucieka od cudzych problemów? Doradza: „Na Twoim miejscu zwolniłbym tego pracownika”. Zmienia temat: „Nie mówmy o takich smutnych sprawach” Logicznie argumentuje: „Przecież to nie ma sensu tak się przejmować. Pociesza: „Po wakacjach będzie lepiej”.