Druga nad ranem, „godzina ciemności”. Leżysz w łóżku z szeroko otwartymi oczami, nagi i słaby, wystawiony na pastwę ciemnego, przerażającego strachu, który nie pozwala spać spokojnie. Możesz się przewracać z boku na bok, starając się o nim zapomnieć, albo zebrać całą odwagę i spojrzeć mu prosto w oczy.

O drugiej nad ranem otwiera się okno naszej duszy. Jeśli przez nie zajrzymy i ujrzymy wyraźnie ten „strach-o-drugiej-nad-ranem”, może się zdarzyć, że dowiemy się, jakimi ukrytymi celami się kierujemy, co popycha nasze życie do przodu, czy są to cele z jasnej czy ciemnej strony granicy.

Przyjmijmy zatem, że jest teraz druga nad ranem i:
• zdefiniujmy granicę,
• opiszmy jej ciemną stronę (zagrożenie)
• opiszmy jej jasną stronę (anioł stróż)
• zdecydujmy, kiedy przejdziemy na jasną stronę.

Zadałem to ćwiczenie Anicie Carlton, 38-letniej dyrektorce dużego oddziału wydawnictwa popularnych publikacji należącego do nowojorskiego domu wydawniczego specjalizującego się w literaturze o tematyce handlowej. Roger Altman, prezes firmy macierzystej, uważał Anitę za jednego z najcenniejszych menedżerów i postanowił uczynić ją swoją następczynią.

Inteligencja Anity i jej umiejętności interpersonalne zawiodły ją na szczyty kariery zawodowej. Jednak brakowało jej formalnego wykształcenia. Ukończyła tylko wydział biologii małego uniwersytetu na południu Stanów Zjednoczonych. Ale Altman był przekonany, że Anita bez trudu wypełni tę lukę.

Kiedy powiedział o swoim pomyśle, bardzo się ucieszyła. Przecież Altman był jednym z najbardziej szanowanych liderów w branży. Uwielbiała z nim pracować, ale nie zdawała sobie sprawy z tego, jak wysoko ją ceni. „Chciałbym, żebyś zastanowiła się nad pewną kwestia – powiedział do niej Altman. Wybierz sobie jedną z najlepszych szkół ekonomicznych, może to być Harvard, Stanford, Chicago, Wharton, zdecyduj sama. Zapisz się na jakiś zaawansowany kurs dla menedżerów . Firma zapłaci za wszystko. Takie kursy trwają zwykle do ośmiu do dziesięciu tygodni. Ktoś przejmie twoje obowiązki, kiedy cię nie będzie”.

Taka propozycja mile połechtała jej próżność i sprawiła, że poczuła się bardzo zadowolona, ale kiedy opuściła biuro szefa, ogarnęło ją przerażenie.

Skąd się wziął ten strach? Czy nie otrzymała właśnie najwspanialszej propozycji w życiu? Czy wynikał on z obawy przed rozstaniem z rodziną, z mężem, który zawsze wspierał jej rozwój zawodowy, i trójką małych dzieci, które bardzo kochała? Oczywiście, martwiło ją to, ale najbardziej bała się wskoczyć do basenu pełnego doskonałych pływaków – profesjonalistów uczestniczących w wielu szkoleniach biznesowych – podczas gdy ona potrafiła zaledwie słabo pływać pieskiem. Nie tylko mogła sobie nie poradzić w nowej roli, ale obawiała się, że zagrozi to poważnie jej obecnej pozycji.

Wtedy wkroczyłem do akcji. Na prośbę starego przyjaciela Rogera Altmana miałem spędzić kilkugodzinny lunch z jego protegowaną. Kiedy poznałem jej obawy i marzenia, poprosiłem ją o wykonanie ćwiczenia polegającego na definiowaniu granic. Oto co napisała:
• Zdefiniuj granicę: „Przede mną stoi pewne wyzwanie”.
• Opisz jej ciemną stronę (zagrożenie): „W porównaniu z innymi wypadnę zapewne niekorzystnie”.
• Opisz jej jasną stronę (anioła stróża): „Zawsze lubiłam wyzwania. Jeśli się postaram, mogę sprostać każdemu”.
• Zdecyduj, kiedy przejdziesz na jasną stronę: „W poniedziałek rano. Przyjmę propozycję Rogera”.

Czy jej strach nagle zniknął? Nie. To było po prostu naturalne zdenerwowanie wynikające z uświadomienia sobie, czego mamy dokonać. Przeżywa je każdy człowiek podejmujący ważne wyzwanie. Anita wybrała odwagę. Mówiąc krotko: wybrała Stanford, gdzie zdobyła wielki szacunek innych uczestników kursu. Po kilku miesiącach wróciła do pracy i odkryła, jak bardzo procentuje zdobyta wiedza. Dzięki niej mogła teraz podejmować decyzje, które dotychczas podejmowała instynktownie. Nieobecność w domu sprawiła, że jeszcze bardziej doceniła to, że ma rodzinę, a rok później zarząd firmy zatwierdził jej kandydaturę na stanowisko prezesa, co było wyraźnym znakiem, że jest traktowana jak następczyni Rogera Altmana.

Podobnie jak Anita, każdy z nas może wykonać to ćwiczenie, aby odkryć i przeanalizować granice, jakie napotykamy w życiu, poczynając od codziennych, takich jak zatrudnienie kierownika sprzedaży, po decyzje, od których zależy całe nasze dalsze życie, na przykład czy zrezygnować z obecnej pracy i przyjąć nową propozycję lub czy przyjąć do wiadomości fakt, że w naszym małżeństwie pojawiły się problemy. Jeśli będziemy wykonywać to ćwiczenie regularnie, będziemy wciąż na nowo przechodzić z ciemnej na jasną stronę granicy. A wtedy dużo łatwiej będzie nam stawić czoło „wielkiej granicy”, czyli granicy pomiędzy tym, kim jesteśmy i tym, kim moglibyśmy być, albo granicy oddzielającej pozytywny cel działania od negatywnego.

Więcej praktycznych i pouczających historii z zakresu nowej filozofii zarządzania można znaleźć w książce Allana Cox’a „Odkryj w sobie menedżera” (Wolters Kluwer Polska, Kraków 2009). Publikacja dostępna jest w wielu księgarniach internetowych, np.: http://www.profinfo.pl/.

***
Informacje dodatkowe:
Seria: BIZNESOWE PORADNIKI
Format: A5, s. 336
Rodzaj: poradnik
Dział: BIZNES / zarządzanie
Miejsce wydania: Kraków