– Gdy usłyszałem tę propozycję po raz pierwszy, byłem tak zaskoczony, że sprawdziłem, czy to nie prima aprilis – wspomina. – Po rezygnacji z kierowania warszawską firmą planowałem dłuższy urlop i nie szukałem nowego zajęcia.
Tymczasem wypadki potoczyły się szybko, zatem nie było mu dane odpocząć. Od listopada 2005 r., czyli już kilka tygodni po odejściu z Hygieniki, po rozstrzygnięciu konkursu, został prezesem ZNLE i na nowo wciągnął się w wir pracy. Wir to jednak trochę inny, dlatego że z dala od stolicy, aż w Gliwicach, gdzie Stępniewicz musiał się przenieść.
– Początkowo próbowałem połączyć pracę na Śląsku z weekendami w Warszawie – wyjaśnia – Lecz szybko okazało się, że był to zły pomysł i postanowiłem się przeprowadzić.
Teraz jest z tej decyzji bardzo zadowolony. Jak sam zapewnia, nie jest osobą szczególnie przywiązaną do miejsca. A że i jego pierwotne wyobrażenie o tej części kraju było zupełnie chybione, jest mile zaskoczony jakością życia i dynamiką zmian na Śląsku. Raz, że ceny są inne, dwa – „napięcie w powietrzu” mniejsze.
– W Warszawie godzinę zajmował mi przejazd z jednej strony Wisły na drugą – wyjaśnia. – Tu w tym samym czasie mogę się udać do Krakowa na obiad w ciekawym miejscu.
Żartuje nawet, że to właśnie teraz mieszka w najbardziej cywilizowanym rejonie kraju. Jeśli bowiem przyjąć, że – wzorem cesarstwa rzymskiego, gdzie miarą rozwoju była długość dróg utwardzonych – świadczy o nim liczba autostrad, to Śląsk bije Mazowsze na głowę.
„Zerwanie” ze stolicą było tym bardziej stanowcze, że Stępniewicz szybko sprzedał akcje Hygieniki, choć wiązał z nią wielkie nadzieje. Cóż, wyniki firmy pod jego kierownictwem pozostawiały wiele do życzenia, co menedżer nazywa surową lekcją daną mu przez sektor FMCG. Dziś traktuje to jak zamknięty etap kariery i potwierdzenie, że najlepiej czuje się w B2B.
Lecz niewykluczone, że kiedyś w stolicy będzie musiał się pojawiać częściej. W ZNLE obecnie dużo się dzieje (kilkudziesięcioprocentowe wzrosty przychodów, portfel zamówień wypełniony na trzy lata) i możliwe, że włoski inwestor – Team Engineering – zapragnie wprowadzić spółkę na giełdę. Do związanego z tym zgiełku, okresowych raportów i pytań dziennikarzy Stępniewicz bynajmniej nie tęskni.
– Jeżeli będzie trzeba, to oczywiście podołam tym obowiązkom – zapewnia. – Na obecnym etapie życia firmy jest jednak na to za wcześnie.
Na razie zgłębia więc tajniki przedsiębiorstwa, w którym kluczowa jest między innymi właściwa organizacja procesów technologicznych.
– Sektor jeszcze dwa lata temu postrzegany był jako trudny i dotknięty kryzysem – podsumowuje. – Dziś jest bardzo wzrostowy i czeka go konsolidacja. Wyzwań mi nie zabraknie...

Manager Magazin, Numer 2 (37) Luty 2008