Przy firmowych rozstaniach wiele zależy to od tego, czy jesteśmy zwalniani, czy też sami świadomie chcemy zmienić pracę. W pierwszej sytuacji targają nami zwykle silne emocje. Warto jednak nad nimi zapanować.
- Pożegnanie z firmą powinno się odbyć z zachowaniem wysokiej kultury osobistej. Pamiętajmy, że to jak się zachowamy ma wpływ na wizerunek naszej osoby – tłumaczy Ewa Mazurczyk-Jankowska, szefowa firmy szkoleniowo-doradczej.
- Zaufanie i zrozumienie to warunki, które w momencie rozstania powinny cechować zarówno pracodawcę, jak i pracownika. Trudno jednak wymagać, aby były one spełnione, jeżeli współpraca pracownika z firmą nie była wcześniej zbyt dobra – dodaje Piotr Szulec, dyrektor ds. rozwoju Skarbiec Asset Management Holding.

Nie ma ludzi niezastąpionych

Odejście z firmy nie jest proste, szczególnie gdy pracujemy w jednej firmie od dawna. Nie dopuszczamy wtedy do siebie myśli, że ktoś mógłby zwolnić tak wartościowego i doświadczonego pracownika, za jakiego się uważamy.
- Przeważenie powtarzamy sobie, że jesteśmy niezastąpieni i kiedy ktoś postanowi się nas pozbyć, czujemy się rozczarowani, czy wręcz wściekli. Czasami puszczają nam hamulce i mówimy o klika słów za dużo. Tymczasem „milczenie jest złotem” – przyznaje Ewa Mazurczyk-Jankowska.
Lepiej, jeżeli nasze emocje i energię skierujemy na poszukiwanie nowej pracy, nowych wyzwań, a nie na publiczne wyrażanie niezadowolenia i frustracji.
Prościej odchodzi się z firmy z własnej, nieprzymuszonej, woli. Czujemy wówczas satysfakcję i triumf. Wówczas łatwiej odejść „z klasą”. Z drugiej strony nasze dobre samopoczucie może czasami doprowadzić do chęci powiedzenia szefowi, co o nim naprawdę myślimy. Nie warto. Klasę pokażmy, informując pracodawcę o naszych dalszych planach zawodowych. W miarę możliwości przygotujmy też kogoś na nasze miejsce, aby szybko przekazać mu swoje obowiązki czy też podzielić się potrzebną wiedzą. Bardzo istotne jest wspólne ustalenie z pracodawcą terminu zakończenia świadczenia pracy oraz zasad, na jakich ma to nastąpić.
- Podobnie jak większość spotkań biznesowych, także i to powinno zakończyć się kompromisem. Od odchodzącej osoby powinna wyjść też propozycja ukończenia ważniejszych projektów/etapów projektu oraz przekazanie następcy wszelkich materiałów, dokumentów oraz wiedzy na temat realizowanych przedsięwzięć – radzi Inga Wawrzyniak, dyrektor marketingu firmy Redan.
- Warto pozostawić po sobie dobre wspomnienia i z przyjemnością później „zaglądać” do dawnej firmy. Dwa lata temu odchodziłam z dużej międzynarodowej korporacji, gdzie zastosowałam wszystkie wyżej wymienione elementy – wspomina Sylwia Krzyżycka, coach ICC i dyrektor ds. zarządzania zasobami ludzkimi w Grupie Hortex Holding.

Dla własnej satysfakcji

Nie zawsze odejścia z firmy przebiegają łatwo i sympatycznie. Dużo częściej wywołują wiele, zazwyczaj negatywnych emocji. Jednak firmę tworzą ludzie i tak naprawdę tylko od nas i naszych przełożonych zależy, w jaki sposób się rozstaniemy. Czasami to nie my, ale nasi szefowie czują się przecież przez nas zdradzeni. Słysząc, że chcemy ich opuścić, „obrażają się” na nas.
- Prezes jako przedstawiciel firmy buduje w ten sposób jej negatywny wizerunek. To jednak coraz rzadsza sytuacja. Teraz także i oni dbają o cywilizowane rozstania z pracownikami. Dobrym narzędziem jest tzw. exit interview (wywiad na wyjście). Pozwala on pracodawcy na uzyskanie informacji, z jakiego powodu pracownik odchodzi z firmy. Zmniejsza też negatywne emocje pracownika oraz poprawia wizerunek szefa w jego oczach – zauważa Ewa Mazurczyk-Jankowska.
Niezależnie od tego czy odchodzimy z przymusu, czy na własne życzenie, warto to robić „z klasą” dla własnego dobrego samopoczucia i budowania pozytywnego wizerunku na rynku pracy.
- Nie wolno też palić mostów, nawet jeśli mielibyśmy na to wielką ochotę. To nie tylko kwestia roztropności, ale i dobrego smaku - konkluduje Wojciech Wężyk ze STU Ergo Hestia.