Jeszcze nie tak dawno wielu menedżerów traktowało Warszawę wyłącznie jako trampolinę do pracy w regionalnych strukturach.
- Powoli zaczyna być jednak miejscem, do którego chce się wracać - uważa Jerzy Potocki, prezes AIMS Polska, firmy executive search.
Tym bardziej że notowania Polski i naszych menedżerów ciągle rosną.
- Warszawa to naturalna baza wypadowa na Wschód, a nikt nie dogada się z menedżerem z Rosji czy Ukrainy lepiej niż znający ich język i mentalność Polak - mówi Jerzy Potocki.
Pawła Piwowara z Oracle najbardziej cieszy... powrót do normalności, jaki stał się udziałem Warszawy.
- Przez wiele lat należała do zaścianka Europy, co - in minus - odróżniało ją od tętniących życiem i biznesem innych stolic - wspomina. - Od jakiegoś czasu te różnice się zacierają, a Warszawa staje się miastem, w którym zachodnie korporacje chętnie lokują oddziały na cały region.
Najlepszym przykładem jest sam Oracle - gdzie Paweł Piwowar, po niedawnym awansie, z warszawskiego biura dowodzi operacjami firmy w całym regionie Europy Centralnej.
- Znam bardzo wielu menedżerów z Europy i USA, którzy świetnie czują się w Polsce i traktują ją jak drugą ojczyznę - dodaje Piwowar.
Mimo to Warszawa zajęła w rankingu MM trzydzieste miejsce, a najgorzej oceniono możliwości kariery. Czy rzeczywiście jest z nami tak źle? - Nie do końca - twierdzi Barbara Korczyńska z firmy doradztwa personalnego HAYS. - Polska to specyficzny rynek, na którym nie tak łatwo stosować narzędzia sprawdzone w innych krajach.
Daleka pozycja Warszawy w rankingu MM zmartwiła Pawła Bochniarza, prezesa firmy doradczej IDEA-MC. Przyznaje, że jako tubylec może być nieobiektywny, ale uważa, że to bardzo dobre miasto do pracy.
- Potwierdzają to statystyki: Warszawa jest magnesem nie tylko w skali kraju, ale i Europy - przekonuje. - Z roku na rok rośnie liczba cudzoziemców decydujących się na karierę w Polsce także dlatego, że praca na rozwijającym się rynku daje im adrenalinę, której nie doświadczyliby u siebie.
Bochniarz lubi w Warszawie to, że ma wszystko, czego należy wymagać od nowoczesnej aglomeracji, a jednocześnie jest ona na tyle mała, iż na ulicy wpada się przypadkiem na znajomych. Z tego samego powodu dobrze w polskiej stolicy czuje się Philip Dunne, dyrektor finansowy Jones Lang LaSalle na Europę Środkowo-Wschodnią i Rosję.
- Sprawiedliwsze dla Warszawy byłyby okolice 20. miejsca - ocenia.
Miejsce naszej stolicy w niemieckim rankingu nie dziwi Hanny Szczepańskiej z firmy doradztwa personalnego dkGroup. Uważa wręcz, że gdyby Polskę w rankingu reprezentował Kraków, wypadłby znacznie lepiej.
- Warszawa nie ma wiele do zaproponowania, jeśli chodzi o tradycję, zabytki, życie rodzinne, a ludzie są pochłonięci pracą, pogonią za karierą i pieniędzmi - uważa Szczepańska. - Obcokrajowców odstrasza też brak kultury i dobrych obyczajów, odczuwalny na ulicach, parkingach, w sklepach.
- Dlatego wciąż za wcześnie, by mówić, że Warszawa zerwała z wizerunkiem miasta, które obcokrajowcy zaliczają tranzytem, w drodze na wyższe stanowiska w którymś z zachodnich krajów - dodaje Tomasz Narloch z firmy doradztwa strategicznego A.T. Kearney.
Do szczególnych entuzjastów uroków Warszawy nie należy także Dirk Aarts, Holender, dyrektor marketingu Browaru Belgia. Docenia możliwości, jakie stwarza ona menedżerom (rola w regionie, mnogość dużych i ciekawych projektów, łatwość zabłyśnięcia w korporacji), ale uważa, że cena za to wszystko dla wielu może być nie do zniesienia.
- W porównaniu z innymi stolicami Warszawa nie ma wiele do zaoferowania cudzoziemcom - uważa Aarts. - Dlatego to miejsce dla osób skoncentrowanych bardziej na szybkiej karierze niż jakości życia. Przerażająca jest indolencja władz stolicy, które nie robią nic, by uczynić to miasto choć odrobinę bardziej atrakcyjnym pod względem infrastruktury (komunikacja!) czy architektury. Okolice PKiN, Dworca Centralnego i wymarłe brzegi Wisły przy odrobinie dobrej woli mogłyby być wizytówką stolicy.
Mieszane uczucia Polska wzbudza też u Adama Chazanowa, dyrektora zarządzającego firmy logistycznej Exel (urodzony w Wielkiej Brytanii, od 10 lat w Polsce). Jego najbardziej w Polsce uwiera biurokracja, drogi i brak prawdziwie tanich lotów, tak by można było w weekend wyrwać się w jedno z atrakcyjnych turystycznie miejsc.
Chazanow wierzy, że w kolejnym rankingu Warszawa wypadnie lepiej.
- Widać powolne, ale jednak pozytywne zmiany we wszystkich badanych przez ranking MM aspektach; Warszawa da się lubić, ale nie od pierwszego wejrzenia - puentuje.
I zauważa wśród swoich kolegów-ekspatów pewną prawidłowość: ci, którzy zostają tu nie tylko "tranzytowe" dwa lata, zaczynają z biegiem czasu dostrzegać ukryte walory tego miasta i chętnie osiadają na dłużej.

Kariera w Polsce

Przed dekadą jej synonimem była stolica. Dziś wielki biznes nie kończy się na Warszawie. Wielu menedżerów świadomie decyduje się na przeprowadzkę do innego miasta. Co ciekawe, są wśród nich także i ci, którzy zasmakowali już życia w Wielkim Mieście. Ich doświadczenia pokazują, że są w Polsce miejsca, gdzie praca przynosi podobną satysfakcję, a jakość i komfort życia mogą być nieporównywalnie wyższe. Pracownicy stłoczeni w warszawskich biurowcach i stojący w korkach pewnie zazgrzytają zębami, gdy przeczytają, że można koordynować pracę oddziałów w Hongkongu i Singapurze, siedząc z laptopem na plaży albo że można mieć do pracy dwie minuty piechotą.
O plusach i minusach życia w pozastołecznych aglomeracjach opowiadają nam menedżerowie zakochani w Trójmieście, Poznaniu, Łodzi, Krakowie, Wrocławiu i Górnym Śląsku.