Instytucja pozwów zbiorowych jest już dobrze znana między innymi w takich państwach jak Stany Zjednoczone Ameryki, Chiny, Wielka Brytania, Hiszpania czy Australia. W Polsce mamy do czynienia z debiutem tej formy rozstrzygania sporów. Należy przypuszczać, że możliwość prowadzenia postępowań grupowych wzmocni na rynku pozycję konsumentów, którzy wspólnie będą mogli dochodzić od przedsiębiorców swoich praw. 

Postępowanie grupowe będzie mogła zainicjować grupa co najmniej 10 osób przed sądem okręgowym w sprawach roszczeń o ochronę konsumentów, z tytułu odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz z tytułu czynów niedozwolonych.
Zgodnie z uzasadnieniem projektu ustawy celem postępowania grupowego jest stworzenie możliwości rozstrzygnięcia wielu podobnych spraw różnych podmiotów w jednym postępowaniu. Postępowanie grupowe ułatwia dostęp do sądu w sytuacjach, w których dochodzenie roszczenia w postępowaniu grupowym jest korzystniejsze dla powoda niż indywidualne występowanie z własnym roszczeniem (np. w przypadku dochodzenia małych kwotowo roszczeń od jednego sprawcy szkody) i dzięki temu zwiększa efektywność ochrony sądowej. Dodatkowo jako zalety postępowania grupowego należy wskazać jego ekonomikę (prowadzenie jednego postępowania dowodowego, zmniejszenie kosztów postępowania, odciążenie sądów od prowadzenia wielu jednakowych spraw) oraz ujednolicenie rozstrzygnięć w podobnych sprawach.

Zgodnie z postanowieniami Kodeksu cywilnego objęte zakresem grupowego postępowania cywilnego będą zawinione działania bądź zaniechania przedsiębiorców, które wyrządziły drugiej osobie lub - w przypadku komentowanej ustawy - grupie osób szkodę. Natomiast odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny poniesie ten, kto wytwarza w zakresie swojej działalności gospodarczej (producent) produkt niebezpieczny. Przez produkt rozumie się rzecz ruchomą, choćby została ona połączona z inną rzeczą. Niebezpieczny jest produkt nie zapewniający bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając normalne użycie produktu. O tym, czy produkt jest bezpieczny, decydują okoliczności z chwili wprowadzenia go do obrotu, a zwłaszcza sposób zaprezentowania go na rynku oraz podane konsumentowi informacje o właściwościach produktu.

W przypadku, gdy w postępowaniu grupowym mają być dochodzone roszczenia o kwoty pieniężne powodowie muszą zgodzić się na ryczałtowe określenie ich wysokości. tzn. na jego ujednolicenie (standaryzację), zrzekając się tym samym dochodzenia swojego roszczenia indywidualnie w szerszym zakresie. Postępowanie grupowe w sprawach o roszczenia pieniężne jest dopuszczalne  tylko wtedy, gdy wysokość roszczenia dla każdego członka grupy została ujednolicona przy uwzględnieniu wspólnych okoliczności sprawy. Wysokość roszczeń może być ujednolicona w podgrupach wtedy gdy okoliczności dotyczące poszczególnych członków grupy są na tyle zróżnicowane, że ujednolicenie roszczeń wszystkich członków grupy nie jest możliwe (np. ze względu na różny wymiar poniesionych szkód), ale do ujednolicenia dochodzi w mniejszych zespołach.

W postępowaniu grupowym nie będą mogły być dochodzone roszczenia o ochronę dóbr osobistych czyli o dóbr o charakterze niemajątkowym przykładowo wyliczonych w art. 23 Kodeksu cywilnego. Do dóbr osobistych zalicza się między innymi zdrowie, wolność, cześć (godność i dobre imię), swobodę sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnicę korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukową, artystyczną, wynalazczą i racjonalizatorską.

Ustawodawca przewidział w ustawie nowe dla procedury cywilnej rozwiązania mające na celu usprawnienie inicjowanych i prowadzonych postępowań grupowych. Mianowicie postępowanie grupowe w imieniu własnym i na rzecz wszystkich powodów będzie mógł wytoczyć jedynie reprezentant grupy czyli jeden z powodów albo powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów w zakresie przysługujących im uprawnień. Ustawodawca przewidział dodatkowo przymus radcowsko-adwokacki w tego typu sprawach. Oznacza to, że reprezentant grupy będzie obowiązany do zawarcia umowy z radcą prawnym bądź adwokatem o prowadzenie sprawy w postępowaniu grupowym. Co ciekawe, ustawa dopuszcza możliwość ustalenia wynagrodzenia fachowego pełnomocnika powodów w zależności od uzyskanych efektów. Do dnia wejścia w życie ustawy zasadą w polskim systemie prawnym w zakresie wynagradzania adwokatów i radców prawnych było ustalenie stałego wynagrodzenia za prowadzenie sprawy. Wynagrodzenie to przysługuje fachowemu pełnomocnikowi za staranne działanie w sprawie, a nie za uzyskane efekty. Ustawa o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym stanowi, że umowa regulująca wynagrodzenie pełnomocnika może określać wynagrodzenie w stosunku do kwoty zasądzonej na rzecz powoda, nie więcej niż 20% tej kwoty.

Należy stwierdzić, że dobrym rozwiązaniem jest wprowadzenie do ustawy przez ustawodawcę procedur mających na celu zabezpieczenie również interesów pozwanych - przedsiębiorców.  Chodzi tu przede wszystkim o mechanizmy mające na celu zabezpieczenie przedsiębiorców przed nieuprawnionym inicjowaniem postępowań grupowych. Zgodnie z nowymi przepisami na żądanie pozwanego sąd może zobowiązać powoda do złożenia kaucji na zabezpieczenie kosztów procesu. Kaucję składa się w gotówce w kwocie nie wyższej niż 20% wartości przedmiotu sporu. Jeżeli w toku sprawy okaże się, że kaucja nie wystarcza na zabezpieczenie kosztów procesu, pozwany może żądać dodatkowego zabezpieczenia. Nie złożenie kaucji na zabezpieczenie kosztów w terminie powoduje, że sąd na wniosek pozwanego odrzuci pozew. Przedsiębiorca występujący w procesie grupowym w roli pozwanego będzie miał możliwość skorzystać z zdeponowanej przez powodów kaucji w celu zaspokojenia przyznanych mu w orzeczeniu kosztów procesu.

Ustawa przewiduje zasadę ogłoszenia o wszczęciu postępowania grupowego. Ogłoszenie takie umieszcza się w poczytnej prasie o zasięgu ogólnokrajowym, a w szczególnych wypadkach w prasie o zasięgu lokalnym. Celem ogłoszenia jest między innymi zapewnienie możliwości przystąpienia do grupy przez osoby, których roszczenia mogą być objęte powództwem grupowym. Do wiadomości publicznej podane zostają również nazwa sądu, przed którym toczyć się będzie postępowanie, oznaczenie stron postępowania oraz oznaczenie przedmiotu sprawy, zasady wynagrodzenia pełnomocnika powodów. Procedura ta ma na celu ograniczenie ilości postępowań grupowych w takich samych sprawach. Szacuje się jednak, że z powodu omawianej regulacji wstępny proces przygotowania postępowania grupowego czyli zebranie grupy powodów, wyznaczenie reprezentanta, ustanowienie fachowego obrońcy, ogłoszenie, badanie dopuszczalności powództwa spowoduje, że sprawy te będą w fazie ,,przygotowania" przez okres ponad 12 miesięcy.

Ustawodawca wprowadził również do ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym postanowienia mające na celu ograniczenie sytuacji, w których powodowie będą już po zainicjowaniu postępowania próbowali wycofać się z jego dalszego prowadzenia. Zgodnie z ustawą cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia oraz zawarcie ugody wymaga zgody więcej niż połowy członków grupy.

Ze względu na spore prawdopodobieństwo, iż duża część z inicjowanych postępowań grupowych będzie wskazywała wysoką wartość przedmiotu sporu ustawodawca zdecydował się odejść od zasady uiszczania 5% wpisu od tych spraw. Zgodnie z nowelą ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych opłata stosunkowa w sprawach o prawa majątkowe dochodzone w postępowaniu grupowym wynosi 2% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100 000 złotych.