Zgłoszenie wniosku o upadłość jest co prawda zawsze niezależną i subiektywną decyzją osoby zarządzającej spółką, ale powinno się go składać zawsze, jeśli niewypłacalność przedsiębiorstwa jest oczywista. Każdy menedżer powinien być też świadomy tego, że każda firma, która nie wykonuje swoich zobowiązań może zbankrutować. Czasami nawet niewielkie zadłużenie może skutkować problemami. Wynika to stąd, że przepisy dotyczące ogłoszenia bankructwa nie są jasne. Wszak zgodnie z art. 11 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze, dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań. Uznanie zaś przedsiębiorstwa za niewypłacalne to przesłanka do ogłoszenia upadłości. Gdyby jednak art. 11 powyższej ustawy stosować dosłownie, można by uznać za niewypłacalnego każdego przedsiębiorcę, który na przykład spóźnił się z zapłatą jednej raty leasingowej za samochód, choć na co dzień nie ma on zatorów płatniczych. Zawsze więc prawnicze pojęcie niewypłacalności należy interpretować, nie zapominając o zdrowym rozsądku.

Przepisy dają dodatkowe wskazówki, czym jest wspomniana wyżej niewypłacalność. Według art. 11 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (o ile ustawa przyznaje jej zdolność prawną) uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Sąd może jednak oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań nie przekracza trzech miesięcy, a suma niewykonanych zobowiązań nie przekracza 10 proc. wartości bilansowej przedsiębiorstwa dłużnika.

Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości przez uprawnioną osobę, tj. na przykład przez prezesa spółki, zawsze ujemnie wpływa na reputację firmy i wywołuje niepokój wśród jej kontrahentów. Pozwala jednak wyjść z twarzą z trudnej sytuacji.

Czasami bywa jednak, że nawet zgłoszenie upadłości może się nie udać. Problem pojawia wtedy, gdy na rachunku bankowym przedsiębiorstwa nie ma ani grosza i firmy nie stać na postępowanie upadłościowe. Wówczas jej menedżerowie mają kłopot. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 Prawa upadłościowo i naprawczego, sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Z praktyki wynika, iż postępowanie upadłościowe kosztuje średnio od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Jest też druga strona medalu. Menedżerowi, który sprawuje funkcje w zarządzie spółki (na przykład jest prezesem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), który nie zgłosił w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości, grożą poważne konsekwencje. Mówi o nich art. 586 Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z którym, kto, będąc członkiem zarządu nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość – podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Osoba legitymowana w spółce jest obowiązana, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Szefowie, którzy nie zrobią tego w wyznaczonym terminie ponoszą również odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku w oznaczonym czasie.