Aż 62% spośród 10 tys. respondentów przebadanych w ramach globalnego badania Hays „Tech Talent Explorer” zidentyfikowało rozwój sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego jako czynnik, który będzie miał największy wpływ na branżę IT. Podatność na inteligentną automatyzację różni się jednak w zależności od obszaru specjalizacyjnego i kraju. Eksperci rynku pracy argumentują ponadto, że AI nie zastępuje pracowników IT, lecz wymusza na nich rozwój nowych kompetencji.
Opublikowane dziś dane ManpowerGroup potwierdzają, że aż 69% Polaków jest zadowolonych z zarobków, na drugim biegunie mamy 29%, które chciałoby zarabiać więcej. Co ciekawe wśród najbardziej spełnionych finansowo mamy osoby pracujące zdalnie lub hybrydowo, a praca stacjonarna zdecydowanie obniża satysfakcję z płac. O zadowoleniu z wynagrodzenia mówią też młodsze pokolenia – Zetki i Millenialsi. W odpowiedziach Polaków widoczny jest również większy niedosyt wśród kobiet niż mężczyzn.
Rynek pracy w branży finansowej i rachunkowej należy do najbardziej stabilnych w Polsce. Niezależnie od koniunktury gospodarczej, specjaliści z zakresu księgowości są niezmiennie poszukiwani przez firmy z każdej branży. Jeżeli szukasz pracy jako księgowy lub księgowa, trafiłeś w odpowiednie miejsce. Poniżej znajdziesz wszystko, co powinieneś wiedzieć o tym, jak skutecznie szukać ofert pracy z zakresu księgowości i co sprzyja karierze w tej profesji.
Sektor przemysłowy w Polsce od lat stanowi jeden z najsilniejszych filarów gospodarki. Dynamiczny rozwój parków technologicznych, centrów logistycznych oraz fabryk sprawia, że praca na produkcji jest obecnie jedną z najczęściej wyszukiwanych kategorii zawodowych. Niezależnie od tego, czy dopiero wchodzisz na rynek pracy, czy szukasz zmiany zawodowej, nowoczesna produkcja oferuje znacznie więcej niż tylko powtarzalne czynności przy taśmie.
Kodeks pracy, pomimo iż określa zakres obowiązków pracownika względem pracodawcy, czyni to jednak w dużej mierze w sposób blankietowy, odsyłający do wewnętrznych uregulował w firmie. Pozwala to pracodawcy na kształtowanie obowiązków w zakresie stroju pracowników zgodnie ze swoją wolą , Nie daje to jednak prawa pracodawcy do całkowitej dowolności w tym zakresie.
fot. shutterstock Coraz powszechniejsze staje się wprowadzenia w firmach takich wewnętrznych przepisów, procedur czy zasad określających standardy firmy dotyczące ubioru pracowników zwanych dress code. Nałożenie na pracownika obowiązków dotyczących sposobu ubierania czy szerzej pojętego wyglądu wymaga od pracodawcy wprowadzenia takich zapisów do umowy o pracę, regulaminu pracy bądź innych regulaminów obowiązujących w firmie. Wprowadzenie takich konkretnych zapisów umożliwi pracodawcy późniejsze egzekwowanie tych obowiązków.
Oczywistym jest, że pracodawca jest oceniany przez pryzmat swoich pracowników. Obowiązek zachowanie określonych standardów musi jednak wynikać z charakteru pracy zatrudnionych osób i mieć istotny wpływ na kreowanie przez nich wizerunku firmy. O ile prawo narzucenia pracownikom odpowiedzialnym za kontakty z klientem, prowadzących negocjacje czy zawierających kontrakty określonego sposobu ubierania się wydaje się być bezdyskusyjne, o tyle nałożenie takiego reżimu osobie, której zakres obowiązków nie przewiduje takich czynności może budzić pewne wątpliwości.
Pracodawca ma prawo nałożyć obowiązek noszenia stroju korporacyjnego lub określonego rodzaju firmowych akcentów np. apaszek w jednym kolorze, koszulek z emblematem itp. Wówczas pracodawca powinien pokryć koszt takiego stroju.
Pracodawca uprawniony jest również do wprowadzenia nakazu ubierania się przykładowo: panów w garnitury, pań zaś w kostiumy określając np. dozwolone kolory stroju czy długość spódnic. Ingerencja pracodawcy w wygląd pracownika nie może jednak polegać na nałożeniu na niego obowiązku noszenia ubrań określonych producentów czy korzystania z usług konkretnych krawców, jako że mogłoby to narazić pracownika na konieczność poniesienia wygórowanych kosztów.
Stój firmowy nie może ponadto uwłaczać pracownikowi i godzić w jego dobra osobiste. Dyskusyjny byłoby wprowadzenie obowiązku noszenia dużych dekoltów czy koszulek z obraźliwymi napisami. Państwowa Inspekcja Pracy uznała, na przykład, iż zobowiązanie pracownic sklepu odzieżowego do noszenia bluzek z napisem "Im a bich" narusza ich dobra osobiste. Wprowadzając obowiązek noszenia określonego, kontrowersyjnego ubioru firmowego należy liczyć się z możliwością kontroli Państwowej Inspekcji Pracy w sytuacji, gdy pracownicy poczują się nim poniżeni.
W korporacjach, w których obowiązuje dress code powszechnie przyjęte jest, iż w ostatni roboczy dzień tygodnia zgodnie z zasadą casual Friday pracownicy, którzy nie mają tego dnia służbowych spotkań czy też bezpośredniego kontaktu z klientem mogą skorzystać z prawa do mniej oficjalnego stroju. Tego dnia garnitur może zostać zastąpiony przez jeansy i sportową marynarkę czy sweter.
Jaką odpowiedzialność poniesie pracownik niestosując się do dress codu?
Zasadniczo można uznać, iż pracownikowi grozi wówczas kara porządkowa upomnienia lub nagany zgodnie z art. 108 kodeksu pracy. Jedynie w wyjątkowych przypadkach pracownik może być narażony na zwolnienie dyscyplinarne.
Autor: Ewa Ługowska, Aplikant Radcowski
