Poza pracą na stanowiskach zarządzających, menedżerowie zajmują także funkcje nadzorcze w spółkach kapitałowych. Członkiem rady nadzorczej może zostać jednak tyko ten, kto ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz nie został skazany prawomocnym wyrokiem.
Powołanie na członka rady nadzorczej spółki prowadzi do nawiązania tzw. stosunku organizacyjnego pomiędzy powołanym a spółką, nie powodujac jednocześnie powstania więzi dotyczącej zatrudnienia. Zasadą jest, iż członek rady nadzorczej pełni swoją funkcję na podstawie stosunku powołania, tj. w praktyce bez konieczności zawierania dodatkowej umowy o pracę ze spółką.
Bywają jednak sytuacje, w których dany członek rady nadzorczej chcąc uzyskać silną pozycję w firmie (na przykład, zamierzając uzyskać wynikające z Kodeksu pracy uprawienia urlopowe), może wystąpić z propozycją uregulowania wzajemnych stosunków między nim a spółką w formie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej o zatrudnieniu.
Zawarcie takiej dodatkowej umowy nie zawsze będzie możliwe. Powodem jest określony w Kodeksie spółek handlowych (Ksh) zakaz kumulacji funkcji, w skrócie polegający na ustawowym rozdzieleniu zadań nadzorczych i zarządzania spółką. Według art. 214 § 1 Ksh, w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością członek jej zarządu, prokurent, likwidator, kierownik oddziału lub zakładu oraz zatrudniony w spółce główny księgowy, radca prawny lub adwokat nie może być jednocześnie członkiem rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej. Przepis ten stosuje się także do innych osób, które podlegają bezpośrednio członkowi zarządu albo likwidatorowi. W spółce akcyjnej takie same w treści reguły zawiera art. 387 § 1 i 2 Ksh.

Podstawowym powodem wprowadzenia zakazu kumulowania funkcji członka rady nadzorczej ze stanowiskiem członka zarządu był fakt, że zarząd spółki (z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej), który ma być kontrolowany przez radę nadzorczą, nie może jednocześnie kontrolować rady nadzorczej. Kodeks spółek handlowych określa, że osoby, które podlegają „bezpośrednio” członkowi zarządu albo likwidatorowi spółki nie mogą jednoczenie pełnić funkcji w radzie nadzorczej. W konsekwencji należałoby uznać, iż gdy dana umowa o pracę lub umowa cywilnoprawna (regulująca zasady zatrudnienia) dotyczy wykonywania zadań kontrolnych przez członka rady nadzorczej, której skutkiem będzie powstanie bezpośredniej podległości członkowi zarządu, wtedy jej zawarcie jest niedopuszczalne.
Menedżerowie nie podlegający bezpośrednio członkowi zarządu nie są objęci zakazem pełnienia funkcji członka rady nadzorczej. W praktyce bezpośrednia podległość wynika z faktu zawarcia ze spółką umowy dotyczącej zatrudnienia oraz polega na wydawaniu przez zarząd członkowi rady nadzorczej poleceń czy instrukcji. Mimo to, nawet w przypadku braku bezpośredniej podległości nie jest zalecane, aby członek rady nadzorczej był zatrudniony na umowę pracę, gdyż zawsze powoduje to wiele komplikacji w praktyce. Dochodzą zwłaszcza problemy związane z opłacaniem składek na ZUS i podatkami.
W przypadku menedżerów wykonujących funkcje członka rady nadzorczej najlepszym rozwiązaniem jest, aby w zakresie sprawowanej funkcji w radzie, nie byli oni związani ze spółką żadnym stosunkiem prawnym wynikającym z umowy o pracę czy umowy cywilnoprawnej.