1. Skoncentrowany na zadaniu – podejmuje się wysiłek zmierzający do rozwiązania problemu, zrozumienia sytuacji i jej zmiany.
2. Skoncentrowany na emocjach, czyli na sobie i przeżywanych uczuciach. Taka osoba dąży do zmniejszenia napięcia emocjonalnego. Czasami widzi wtedy rzeczywistość po swojemu, może przejawiać myślenie życzeniowe, fantazjować. Niestety, bywa, że oznacza to zwiększenie stresu z powodu błędnego postrzegania otaczającego świata.
3.  Polegający na unikaniu, czyli ucieczce od myślenia o stresowych sytuacjach czy czynnikach. Gdy pojawia się stres, dana osoba stara się od niego uciec, podejmując czynności zastępcze, np. ogląda godzinami telewizję, objada się, dużo śpi albo rzuca się w wir życia towarzyskiego.

Aby stres nie przekształcił się w niszczycielskiego demona, warto przestrzegać ośmiu zasad.

1. Opiekować się sobą – to zasada nadrzędna zasada.
2. Odpoczywać. Nie wystarczą przerwy w pracy. Należy sobie wyznaczyć dobowy, tygodniowy, a nawet roczny rytm odpoczynku. Pilnować snu, oddawać się swemu hobby, utrzymywać regularne kontakty z rodziną, brać urlop itd. Zachować równowagę między aktywnością a relaksem.
3. Odżywiać się zdrowo. Jeść dużo warzyw i owoców, unikać fast foodów, obżerania się z nerwów albo niedojadania, a same posiłki spożywać bez zbędnego pośpiechu, koncentrując się na ich smaku.
4. Odreagowywać – na różne sposoby i szybko, aby od ręki zredukować napięcie. Czasem wystarczy głośne wyrażenie swoich myśli w rozmowie z kimś zaufanym, żeby je z siebie wyrzucić. Skuteczne są różne formy aktywności fizycznej: spacer, gra w piłkę, praca w ogrodzie, ale także śpiew w samochodzie czy figura jogi. Każdy sam dochodzi do tego, co najlepiej pozwala mu odreagować stresującą sytuację i niech się tego odkrycia trzyma.
5. Oddychać głęboko, nabierać powietrza „do brzucha”. Zwłaszcza że w stresie ma się tendencję do płytkiego oddychania.
6. Odpuszczać sobie – brać się tylko za najważniejsze zadania, umieć odmawiać, gdy trzeba.
7. Obecnym być – tu i teraz. Koncentrować się na swoich odczuciach fizycznych i psychicznych, np.: „Czy jestem teraz zdenerwowany? Robi mi się gorąco? A może czuję się zmęczony?”. W zabieganiu trzeba znaleźć czas na tego typu spostrzeżenia, aby w porę podejmować czasami bardzo drobne działania redukujące napięcie i w ten sposób wpływać na swoje samopoczucie.
8. Oparcie w sobie mieć – dosłownie. Wyćwiczyć odpowiednią, wyluzowaną postawę ciała: w stresujących momentach stawać na całych stopach, lekko uginając kolana, wypinając nieco siedzenie. To zupełnie co innego niż spięta postawa człowieka gotowego do walki czy ucieczki i zupełnie inne są wówczas fizjologiczne reakcje organizmu.

Manager Magazin, Numer 4 (5) Kwiecień 2005