Jest to sytuacja normalna. Może się zdarzyć każdego dnia i menedżer nie ma wtedy żadnego problemu.

Godzina 17.00. Halina cały czas pracuje. Godzina 17.30. Halina cały czas pracuje. Godzina 18.00. Halina zamyka dokumenty nad którymi pracowała i wyłącza komputer. Przy szafie z kurtkami spotyka swoją kierowniczkę, Teresę. Chwilę gawędzą na niezobowiązujące tematy, potem Halina wychodzi z firmy i jedzie do domu.

Jest to również sytuacja normalna. Zgodnie z Kodeksem Pracy dopuszczalne są przedłużenia dobowego wymiaru czasu pracy ponad 8 godzin, pod warunkiem że zostaje zachowana tygodniowa norma 40 godzin. Dlatego też do końca tygodnia Halina ma do odebrania jedną godzinę - może przyjść później lub wyjść wcześniej.

Godzina 17.00. Halina zamyka dokumenty nad którymi pracowała i wyłącza komputer. Przy szafie z kurtkami spotyka swoją kierowniczkę, Teresę. Teresa rzuca Halinie wściekłe spojrzenie i każe wracać do biurka. Wywiązuje się kłótnia. Halina ciska kurtką przez cały pokój, ale posłusznie wraca na swoje miejsce pracy. Godzina 22.00. Halina wyłącza komputer i wychodzi z firmy.

Pomijając kłótnię, która wynika z nieznajomości przepisów przez Halinę, jest to sytuacja dopuszczalna w określonych warunkach.

Praca wykonana przez nią w godzinach 17-22 jest pracą nadliczbową, jeśli:
1) jest związana z prowadzeniem akcji ratowniczej - w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,
2) zaistnieją szczególne potrzeby pracodawcy - są to potrzeby przeciwstawne do zwykłych, normalnych potrzeb związanych z działalnością gospodarczą pracodawcy.

Jeśli więc Teresa poleciła Halinie zostać, ponieważ nastąpiła awaria systemu komputerowego i konieczne było ręczne wprowadzenie pilnych faktur do systemu, nie naruszyła prawa pracy.

Gdyby zaś system działał poprawnie, zaś konieczne było wykonanie dodatkowej pilnej pracy, to Teresa nie ma za sobą żadnego argumentu uzasadniającego konieczność pozostania po godzinach.

Dlaczego akurat do godziny 22?

Praca w godzinach nadliczbowych ze względu na szczególne potrzeby pracodawcy jest limitowana jest w skali doby (w podstawowym systemie - 5 godzin) i w skali roku (maksymalnie do 150 godzin). Limit dobowy pracy nadliczbowej wynika z konieczności zachowania w każdej dobie 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, a w konsekwencji możliwych jest maksymalnie 13 godzin pracy (8 godzin pracy wynikającej z rozkładu czasu pracy i 5 godzin pracy nadliczbowej). 5 godzin liczone od 17.00 daje właśnie godzinę 22.00.

Więcej przydatnych informacji o tym co wolno pracodawcy, a co wolno pracownikowi, znajdziesz w książce "Prawo pracy. 4 wydanie 2011" Andrzeja Patulskiego (red.) (Wydawnictwo C.H. Beck, 2010) jest dostępna w cenie ze zniżką w e-księgarni www.ksiegarnia.beck.pl