Według J. Scherera postawa, zaangażowanie i działanie szefa firmy i jej liderów są wskazówką dla innych ludzi w organizacji. Ale, aby tak było w rzeczywistości, liderzy powinni przyjrzeć się uważnie najpierw sobie.
Odkryj, kim jesteś, pokaż, kim jesteś i zmieniaj na lepsze siebie i świat, w którym żyjesz – to trzy główne zadania lidera według Johna Scherera.

Bez podziału praca–życie

– Czy jest sposób, aby zintegrować pracę zawodową i życie prywatne? Jak być sobą w pracy? Czy możliwe jest osiągnięcie równowagi między pracą a życiem poza nią? Najbardziej efektywni ludzie, jakich spotkałem, łączą te dwa aspekty w jedną wartość – twierdzi Scherer. Uważa też, że każdy gromadzi w sobie różne doświadczenia, ale tylko niektórzy wyciągają z tego wnioski.
Nawet najbardziej efektowne tezy mogą być uznawane wyłącznie za teorię, jeżeli nie są poparte konkretnymi dowodami czy wynikami. Scherer wskazuje na rezultaty badań przeprowadzonych już 15 lat temu przez Canadian Institute of Market Driven Quality, w których wzięło udział 326 firm o różnej wielkości i różnym profilu. Analizie poddano wymierne wyniki przedsiębiorstw, satysfakcję klientów, jakość oferowanych produktów i usług oraz zaangażowanie kadry menedżerskiej we własny rozwój. Badania wykazały bezpośredni i wprost proporcjonalny związek między rozwijaniem przez liderów swoich kompetencji a wzrostem wartości i wymiernymi wynikami prowadzonych przez nich przedsiębiorstw. Okazało się więc, że wskaźnik zaangażowania szefa we własny rozwój – w doskonalenie kompetencji indywidualnych i zawodowych – był podstawowym wyróżnikiem firm osiągających znakomite efekty od pozostałych rynkowych graczy.

Prowokujące pytania

20 lat obserwacji i analizy postaw menedżerów oraz liderów organizacji z całego świata powoduje, że John Scherer chętniej zadaje pytania, niż udziela odpowiedzi. Jego zdaniem dobre pytanie ma dużo większe znaczenie niż szybka odpowiedź. Prowokuje do tego, aby głębiej zastanowić się na sobą i swoim postępowaniem. Burzy też wewnętrzną stagnację, stymuluje do oceny sytuacji w nowy, świeży sposób, a co za tym idzie – do własnego rozwoju.
Dlatego też Scherer proponuje pięć pytań, na które w jego opinii warto sobie odpowiedzieć:
1. Z czym muszę się zmierzyć? – czyli jakie problemy stoją przede mną; jakie decyzje muszę podjąć; jakim tematom muszę się przyjrzeć, a czego dotychczas unikałem.
2. Co wnoszę ze sobą w konfrontacji z problemem, który musimy rozwiązać? – czyli jakie były moje dotychczasowe doświadczenia; czego się obawiam; jakie są moje oczekiwania i nadzieje.
3. Co mną kieruje? – czyli co mnie napędza do działania (nie chodzi o pozytywną motywację, ale o podświadome impulsy).
4. Jakie jest moje powołanie? – czyli jakie możliwości i zdolności chcę wyrazić w swojej pracy; co mam do zaoferowania innym; co pobudza mnie do działania.
5. Co wyzwala mój potencjał?
– czyli co zrobiłbym w moim życiu i w mojej pracy, gdybym nie czuł strachu i gdybym wiedział, że odniosę sukces?

Zajęcia w klasie

John Scherer proponuje przeprowadzenie dość zaskakującego zabiegu. Sugeruje, aby wyobrazić sobie, że nasze miejsce pracy to szkolna klasa, gdzie – chcąc nie chcąc – zdani jesteśmy na współdziałanie z kolegami i wspólną naukę. Stawia tezę, że przywództwo najlepiej można rozwinąć w warunkach, w których nie ma szans na dobór współpracowników. Tak jak w klasie, w której w sąsiednich ławkach siedzą osoby, których nie lubimy, które nas drażnią. Warto przyjrzeć się i zanalizować zachowanie i sposób działania tych, których nie darzymy sympatią, ale którzy okazują się skuteczniejsi od nas.
Jest to wyzwanie, które, pozwoli przekształcić palący problem w twórczą zmianę. To zarazem jedna z metod rozwijania zdolności przywódczych. Pojawiające się problemy czy sytuacje kryzysowe, które trzeba pokonywać, są okazją do rozwoju. Zdaniem Scherera warto je potraktować jako okazje do kształtowania w sobie postawy lidera. I doskonalenie siebie jako człowieka.

Oryginał ukazał się w wyd. Sierpień 2008 Personel i Zarządzanie