(1)  Profesjonalne kierowanie oznacza pierwszeństwo reguł postępowania opartych na racjonalnych kryteriach, zastępowanie działań chaotycznych, przypadkowych, życzeniowych i nieplanowych, działaniami logicznymi, popartymi wiedzą, emocjami i doświadczeniem.

(2)  Autentyczny menedżer to osoba o silnym poczuciu niezależności, sprawstwa i decyzyjności. Samodzielnie rozstrzyga najważniejsze kwestie, korzystając przy tym z wiedzy innych ludzi. Ceni niezależność i możliwość przedstawiania własnego punktu widzenia w relacjach z menedżerami wyższych szczebli i właścicielami przedsiębiorstwa.

(3)  Skuteczni menedżerowie koncentrują się na paru głównych dziedzinach, w których osiągnięcia wielkiej klasy mogą przynieść wybitne rezultaty. Zmuszają samych siebie do uszeregowania priorytetów i trzymają się swoich priorytetowych decyzji. Wiedzą, że nie ma innego wyboru niż skupiać się na sprawach pierwszej wagi – a drugorzędnymi nie przejmować się wcale. Alternatywą jest bowiem postępujące zmniejszanie się skuteczności działania.

(4)  Menedżer wpływa na rozwój pracowników. Od sposobu w jaki sobie z tym radzi zależy czy będzie im łatwiej czy trudniej się rozwijać. Nadaje właściwy kierunek rozwoju lub sprowadza ich na manowce. Coś z nich wydobywa bądź ich tłamsi. Umacnia w nich prawość albo ich korumpuje. Uczy ich trzymać się prosto i twardo albo ich deformuje.

(5)  Trzy naczelne zasady planowania to:
•  zasada wariantowych rozwiązań  –  należy opracować różne warianty planu czyli poczynić ustalenia dotyczące różnych sposobów osiągnięcia tych samych rezultatów,
•  zasada koncentracji  –  należy skupić uwagę na tych zadaniach, które najszybciej pozwolą osiągnąć założone efekty,
•  zasada domina  –  należy brać pod uwagę negatywne efekty rozważanych wariantów w innych procesach, działach, zespołach, i albo wybierać te które wywołują efekty minimalne, albo zaprojektować działania ochronne zmniejszające negatywny efekt.

(6)  Analiza każdego procesu powinna zawierać opis następujących elementów:
•  charakter procesu  –  na jakim poziomie zarządzania występuje, jakich działów funkcjonalnych firmy dotyczy,
•  właściciel  –  kto jest odpowiedzialny za przebieg procesu,
•  obiekt  –  na jakim fizycznym przedmiocie pracują ludzie,
•  granice: wejście i wyjście  –  czynność pierwsza inicjująca proces oraz czynność ostatnia zamykająca pojedyncze powtórzenie procesu,
•  dostawcy i odbiorcy  –  podmioty odpowiedzialne za wejście procesu oraz otrzymujące wyjście procesu,
•  cel: ogólny i szczegółowy  –  ogólny określa efekt manipulacji obiektem, szczegółowy określa kryteria jakości efektu (parametry jakości),
•  cel: biznesowy i emocjonalny  –  biznesowy określa korzyści ekonomiczne i funkcjonalne z efektu manipulacji obiektem, emocjonalny określa emocje jakie wywołuje efekt,
•  struktura  –  następujące po sobie czynności wykonywane przez pracowników w celu osiągnięcia założonego efektu (wraz z parametrami jakości oraz miernikami i sposobami mierzenia parametrów).

(7)  Składniki wyznaczające postępowanie ludzi w grupie to:
•  wartości  –  co jest dla nas cenne, co chcemy promować naszym postępowaniem,
•  wspólne cele  –  jaki efekt dla każdego z nas chcemy osiągnąć wspólnym działaniem,
•  wspólny interes  –  jaki efekt dla grupy, związany z postrzeganiem grupy przez otoczenie, chcemy osiągnąć wspólnym działaniem.

(8)  Istotą motywowania jest dawanie ludziom tego co najbardziej chcą osiągnąć w pracy.

(9)  W trakcie kontroli działań ZAWSZE należy przeprowadzić analizę przyczyn odchyleń oraz ZAWSZE należy przeprowadzić analizę możliwej weryfikacji standardów. Porównywanie bieżących wyników z przeszłymi standardami może być równie skuteczne jak podróżowanie po mieście komunikacją miejską zgodnie z rozkładem sprzed 20 lat (od tego czasu mogły zmienić się zarówno numery poszczególnych linii, jak i przebieg tras tych linii).

(10)  Model biznesu to określenie klientów danego biznesu, wskazanie najbardziej dochodowej fazy produkcji lub świadczenia usługi lub całego procesu w działalności przedsiębiorstwa, zaprojektowanie systemu działań, procesów i funkcji niezbędnych do wdrożenia najbardziej dochodowego elementu w sposób najbardziej zyskowny w sposób powtarzalny w dłuższym okresie czasu.

Więcej ciekawych informacji o zarządzaniu znajdziesz w książce „Zarządzanie. Kanony i trendy” Mieczysława Morawskiego, Jerzego Niemczyka, Kazimierza Perechudy, Ewy Stańczyk-Hugiet (Wydawnictwo C.H. Beck, 2010). Książka jest dostępna w cenie ze zniżką w e-księgarni www.ksiegarnia.beck.pl.