Pozytywne, partnerskie relacje z przełożonym oraz wzajemne zaufanie to elementy mające ogromny wpływ na dobrostan i satysfakcję pracowników. Wiele badań Hays Poland pokazuje, że to właśnie menedżer stanowi jeden z kluczowych elementów, które profesjonaliści biorą pod uwagę przy zmianie pracy. Tymczasem najnowsze dane wskazują, że duża część specjalistów nie tylko nie darzy sympatią swoich szefów, ale też ma wątpliwości wobec ich kompetencji przywódczych.
Menedżerowie czują się odpowiedzialni za wyniki i samopoczucie członków swoich zespołów, a obserwowanie jak się rozwijają stanowi dla nich źródło satysfakcji. Jednocześnie mierzą się jednak z dużą presją oraz koniecznością osiągania określonych rezultatów, przy często ograniczonych zasobach lub wpływie na podejmowane decyzje.
Aż 62% spośród 10 tys. respondentów przebadanych w ramach globalnego badania Hays „Tech Talent Explorer” zidentyfikowało rozwój sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego jako czynnik, który będzie miał największy wpływ na branżę IT. Podatność na inteligentną automatyzację różni się jednak w zależności od obszaru specjalizacyjnego i kraju. Eksperci rynku pracy argumentują ponadto, że AI nie zastępuje pracowników IT, lecz wymusza na nich rozwój nowych kompetencji.
Opublikowane dziś dane ManpowerGroup potwierdzają, że aż 69% Polaków jest zadowolonych z zarobków, na drugim biegunie mamy 29%, które chciałoby zarabiać więcej. Co ciekawe wśród najbardziej spełnionych finansowo mamy osoby pracujące zdalnie lub hybrydowo, a praca stacjonarna zdecydowanie obniża satysfakcję z płac. O zadowoleniu z wynagrodzenia mówią też młodsze pokolenia – Zetki i Millenialsi. W odpowiedziach Polaków widoczny jest również większy niedosyt wśród kobiet niż mężczyzn.
Rafał Szczepanik. Fot. PR
1. Zależy od wielkości firmy. W niewielkiej spółce sprawdzi się styl autokratyczny. Lecz w wielkiej korporacji już nie, bo gdy wszystkie decyzje podejmuje prezes, powstaje zator decyzyjny, a menedżerów niższego szczebla zjada frustracja. Tu najlepszy będzie styl partycypacyjny.
2. Zależy od działu i branży. W marketingu demokrata - poprzez swoją otwartość na opinie innych - wyzwoli w ludziach kreatywność i chÄÄ zgĹaszania innowacji. Ale jednocześnie każdy wie, czym grozi nadmiar demokracji w nastawionych na standaryzacjÄ firmach produkujących np. hamulce samochodowe.
3. Zależy od kultury organizacji. Biurokracie będzie ciÄżko w niewielkiej firmie, w której wszystko zaĹatwia się na gÄbÄ, a handlowcy mają tak bliskie relacje z klientami, że nawet duże dostawy zrealizujÄ
w oparciu o ustne zamówienie. Jednak ten sam szef będzie Ĺwietnym fachowcem w instytucji naukowej, w której trzeba spełniać rygory formalne przy tworzeniu publikacji.
Podobnie jest z rolami menedżera. Jak wypaliÄ zawodowo wybitnego stratega? Najlepiej dać mu stanowisko kierownika administracyjnego. A jak sprawiÄ, by organizacja straciła wizjÄ i zatrzymaĹa się na lata w martwym punkcie? PowoĹać na prezesa kogoś, kto strategiem nie jest nawet w maĹym stopniu.
IdeaĹem byłoby dobierać ludzi do takich zadaĹ i takich firm, w których ich style sprawdzÄ
się najlepiej, a role rozkwitnÄ
najpełniej, niemniej jednak nie zawsze mamy takÄ
możliwość. Wówczas przynajmniej starajmy się do tych ideaĹów zbliżać. A zatem, rozwijajmy te kompetencje, których nam brakuje, albo uzupełniajmy braki, dobierając odpowiednich zastÄpców. Może np. dyrektor sprzedaży jest Ĺwietnym partnerem dla rynku, a zupełnie źle czuje się w roli coacha? Wtedy sprawdźmy, czy wśród jego handlowców nie ma dobrego kandydata na trenera sprzedawców.
Najgorsze, co można zrobiÄ, to delegować człowieka na stanowisko sprzeczne z jego osobowościÄ
i kompetencjami. Tak jak w firmie, gdzie najlepszego handlowca awansowano na szefa sprzedaży. ów sprzedawca zupełnie nie pasowaĹ do pożądanego profilu lidera i coacha, co wyszĹo na jaw dopiero wtedy, gdy zda
żyĹ skonfliktować caĹy zespół. Prezes stanÄ
Ĺ przed wyzwaniem: zwolniÄ menedżera czy zdegradować go do starej roli? Obie opcje były zĹe. WybraĹ trzeciÄ
: przeszkoliÄ. Po roku, gdy menedżer wiedział już, co zawaliĹ, konflikty w firmie były zbyt zaognione. Młody kierownik zdecydowaĹ się zmieniÄ pracÄ. NowÄ
znalazĹ łatwo: jego CV dowodziĹo, że był Ĺwietnym handlowcem, potem awansował na szefa, a nastÄpnie ukończył szkolenia. A dotychczasowy prezes zostaĹ na lodzie. Po pierwsze - inwestycja w szkolenia okazaĹa się zmarnowana, po drugie - miał skonfliktowany zespół handlowy bez kierownictwa. A po trzecie - jego były najlepszy handlowiec właśnie rozpoczynaĹ karierÄ u konkurencji...
Manager Magazin, Numer 3 (28) Marzec 2007
