Tech Race Summit organizowany przez SOFTSWISS ogłosił pierwszego keynote speakera premierowej edycji wydarzenia, które odbędzie się 10 września 2026 roku w Warszawie. Do grona prelegentów dołącza Andrey Doronichev – były menedżer Google i założyciel startupu Optic.
Pozytywne, partnerskie relacje z przełożonym oraz wzajemne zaufanie to elementy mające ogromny wpływ na dobrostan i satysfakcję pracowników. Wiele badań Hays Poland pokazuje, że to właśnie menedżer stanowi jeden z kluczowych elementów, które profesjonaliści biorą pod uwagę przy zmianie pracy. Tymczasem najnowsze dane wskazują, że duża część specjalistów nie tylko nie darzy sympatią swoich szefów, ale też ma wątpliwości wobec ich kompetencji przywódczych.
Menedżerowie czują się odpowiedzialni za wyniki i samopoczucie członków swoich zespołów, a obserwowanie jak się rozwijają stanowi dla nich źródło satysfakcji. Jednocześnie mierzą się jednak z dużą presją oraz koniecznością osiągania określonych rezultatów, przy często ograniczonych zasobach lub wpływie na podejmowane decyzje.
Aż 62% spośród 10 tys. respondentów przebadanych w ramach globalnego badania Hays „Tech Talent Explorer” zidentyfikowało rozwój sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego jako czynnik, który będzie miał największy wpływ na branżę IT. Podatność na inteligentną automatyzację różni się jednak w zależności od obszaru specjalizacyjnego i kraju. Eksperci rynku pracy argumentują ponadto, że AI nie zastępuje pracowników IT, lecz wymusza na nich rozwój nowych kompetencji.
Od kilkunastu lat na świecie, także w Europie, coraz głośniej i częściej mówi się o konieczności aktywizacji zawodowej osób po pięćdziesiątym roku życia. Impulsem do tego stał się niski poziom aktywności zawodowej osób w tym wieku w połączeniu ze starzeniem się współczesnych społeczeństw oraz wydłużaniem ludzkiego życia. Procesy te dotyczą również Polski. Średnia długość życia Polaków w ostatnim półwieczu wydłużyła się o 17 lat. Obecnie mniej więcej co szósty Polak ma 50 i więcej lat, a według prognoz GUS w 2030 tyle lat będzie miał co trzeci Polak. Jednocześnie od kilku lat mamy jedną z najniższych w Unii Europejskiej stopę zatrudnienia osób w wieku 55-64 lata - niecałe 32%. Oznacza to, że blisko 3 miliony Polaków w tym wieku, choć mogłoby pracować, nie ma zatrudnienia. Ich potencjał wiedzy i doświadczeń nie jest wykorzystywany przez gospodarkę i społeczeństwo.
fot. shutterstock Utrzymywanie tego stanu rodzi wiele zagrożeń dla państwa, społeczeństwa i samych osób dojrzałych. Najważniejszym z nich jest stały wzrost obciążenia budżetu państwa - czyli głównie osób pracujących - utrzymywaniem rosnącej grupy biernych zawodowo. Dezaktywacja zawodowa osób 50+ w połączeniu z niską wysokością emerytur i rent, rodzi ogromne zagrożenie marginalizacji i w konsekwencji społecznego wykluczenia tych osób, nie tylko w wymiarze materialnym, ale także w znaczeniu ich udziału w życiu społecznym i publicznym. Niski wskaźnik zatrudnienia osób starszych oznacza również mniejszą produktywność społeczeństwa, obniżenie wpływów podatkowych, ograniczenie kręgu konsumentów, a także mniejszą liczbą płacących składki na ubezpieczenie zdrowotne i składki na ubezpieczenie społeczne. Niska aktywność zawodowa osób po pięćdziesiątce rodzi również problem, który już dziś zaczyna być widoczny: brak rąk do pracy. Pracodawcy w Polsce za kilka lat mogą mieć poważne problemy z prowadzeniem swoich firm właśnie z uwagi na brak pracowników.
Rządy krajów europejskich, a także Unia Europejska od kilku lat podejmują działania służące aktywizowaniu i zwiększaniu zatrudnienia osób powyżej 50. roku życia. Sztandarowym przykładem sukcesu na tym polu jest również program wiekowy realizowany w Finlandii, dzięki któremu udało się zwiększyć aktywność zawodową osób 50+ z poziomu nieco ponad 30% na początku lat 90-tych do obecnych ponad 50%. Ale kluczową rolą w zwiększaniu zatrudnienia osób 50 plus mają pracodawcy, bo to oni podejmują decyzje o zatrudnieniu. W Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Holandii czy Anglii coraz więcej firm zaczyna wprowadzać metody zarządzania wiekiem, nastawione na utrzymanie w zatrudnieniu osób, które przekroczyły 50. Rok życia wraz z zachowaniem efektywności ich pracy. Zarządzanie wiekiem dotyczy wszystkich istotnych elementów zarządzania zasobami ludzkimi w firmie, od planowania zatrudnienia, poprzez rekrutacją, organizacją pracy, na zarządzaniu rozwojem i karierą zawodową kończąc. Chodzi w nim najogólniej rzecz ujmując, o to aby maksymalnie wykorzystać korzyści wynikające z zatrudniania pracowników w różnym wieku, w tym także powyżej pięćdziesiątego roku życia, aby wykorzystać pracę w zespole z uwzględnieniem zróżnicowania wiekowego pracowników. Dzięki temu pracodawca zapewnia transfer wiedzy i doświadczeń pomiędzy różnymi pokoleniami pracowników. Wzajemna wymiana doświadczeń obejmuje przepływ informacji i upowszechnianie umiejętności w obu kierunkach. 50+ przekazują młodszym tajniki zawodu, pamięć instytucjonalną, tradycje firmy, zaś młodzi przekazują nową wiedzę "teoretyczną", umiejętności w zakresie nowych technologii, itp. Wiele firm współpracuje w tym zakresie z agencjami pośrednictwa pracy, firmami szkoleniowymi i doradztwa zawodowego, które służą firmom fachową pomocą w zakresie pracy z pracownikami 50+.
W Polsce mamy jeszcze niewielkie doświadczenia w zakresie zarządzania wiekiem. Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce od 2008 roku w różnych formach stara się propagować metody zarządzania wiekiem i aktywność zawodową osób 50+. W ramach Konkursu "Zysk z dojrzałości 2010" poszukujemy również polskich firm i instytucji rynku pracy stosujących praktyki przyjazne pracownikom 50+ po to, aby pokazywać je jako dobre przykłady dla innych. Pierwsza edycja Konkursu odbyła się w 2009 roku, zapraszamy do udziału w drugiej edycji, więcej informacji znajdziecie Państwo na stronie www.zysk50plus.pl.
Autor: Tomasz Schimanek, Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce
KarieraManagera.pl
