Już ponad 90% organizacji w USA i Wielkiej Brytanii korzysta ze wsparcia sztucznej inteligencji w działaniach związanych z wyszukiwaniem i zatrudnianiem pożądanych pracowników. Z drugiej jednak strony niemal 54% firm uważa, że wykorzystanie AI przez kandydatów utrudnia ocenę ich kompetencji. Jakie są najczęstsze bariery wdrożenia AI w organizacjach? Które z obszarów z powodzeniem są wspierane, a jakie tracą na jakości wraz z wprowadzeniem sztucznej inteligencji? O tym w raporcie ManpowerGroup Talent Solutions 'The New Talent Equation: Building Better Talent Decisions'.
Międzynarodowa marka technologiczna SOFTSWISS zorganizowała w Polsce trzecią edycję SOFTSWISS Kids Camp – międzynarodowego programu wakacyjnego dla dzieci pracowników. W 2026 roku program po raz pierwszy objął dwa 11-dniowe turnusy, w których wzięło udział 175 dzieci z dziesięciu krajów. Wśród uczestników znalazły się dzieci pracowników z partnerskich centrów rozwoju w Warszawie i Poznaniu, a także dzieci z Hiszpanii, Niemiec, Malty, Litwy, Gruzji oraz innych państw.
Na polskim rynku pracy funkcjonuje wielu utalentowanych specjalistów i menedżerów z wysoko rozwiniętymi kompetencjami oraz imponującym doświadczeniem zawodowym.
Globalny sektor produkcyjny przechodzi jedną z największych transformacji w swojej historii, a wszystko to w obliczu niedoboru talentów sięgającego 72%. Choć 45% pracowników sektora produkcyjnego obawia się zastąpienia przez AI w najbliższych latach, to niewielu z nich stawia na rozwój i szkolenia.
W wielu sytuacjach - zwłaszcza konfliktowych - formułujemy własne opinie jako obiektywne prawdy lub oceny. Takie wypowiedzi - odbierane jako atak - nakręcają koło konfliktu, prowadząc do konfrontacji i pogłębiania urazów zamiast do poszukiwania konstruktywnych rozwiązał.
Ćwiczenie na asertywność, fot. shutterstock Zachowanie asertywne, którego wyrazem będzie w takiej sytuacji otwarte wypowiadanie własnych opinii i wyrażanie uczuć, pozwoli uniknąć jałowego sporu o racje.
Postawa asertywna wyraża się w:
Najważniejszą umiejętnością jest posługiwanie się komunikatem JA, który z jednej strony wyraża przyjęcie odpowiedzialności za własne uczucia i wyrażane opinie, z drugiej zaś stwarza bezpieczniejszą sytuacją dla drugiej strony, której nie obarczamy winą za nasze uczucia (nie "ty mnie złościsz" tylko "ja jestem zła") ani nie posiłkujemy się mniej lub bardziej mgliście określonymi autorytetami ("wszyscy" "tak musi być" "każdy rozsądny" itp.).
| Unikanie odpowiedzialności Komunikaty TY, stwierdzenia bezosobowe, odwołanie do "innych" |
Branie odpowiedzialności Komunikat JA |
| Tak już musi być. | Nie chcą tego zmieniać. |
| Złościsz mnie. | Jestem zły. |
| Spotkanie było beznadziejne. | Jestem niezadowolona ze spotkania. |
| Wszyscy wiedzą , że to nieprawda | Nie wierzą w to. |
| Nikt rozsądny by tego nie zrobił. | Uważam za nierozsądne to, co robisz. |
| Nikt jej nie lubi. | Nie lubią jej. |
| Musiałem to zrobić. | Zrobiłem to. |
| Każdy, w tej sytuacji powiedziałby, że… | Nie rozumiem, dlaczego nie powiesz, że…. |
| Nie liczysz się z moimi uczuciami. | Czuję się urażona. |
| Zachowujesz się okropnie. | Nie podoba mi się, kiedy... |
| To nie jest dowcipne. | Nie śmieszy mnie ten żart. |
Posługiwanie się komunikatem JA nie jest łatwa. Na przeszkodzie stoją nawyki myślenia i działania pozwalające unikać odpowiedzialności. Często utożsamiamy sposób widzenia drugiej osoby z jej cechami, co powoduje, że zamiast otwarcie przyznać, co nam ewentualnie przeszkadza, próbujemy wzbudzić poczucie winy, np. zarzucamy komuś: "jesteś arogancki" zamiast szczerze przyznać: "czuję się urażony, kiedy w ten sposób odpowiadasz na moje pytanie".
Mamy też skłonność uznawania naszych przekonał za prawdy powszechnie obowiązujące. Często sądzimy, że myślimy w jakiś sposób, bo tak "ludzie sądzą". Pozwala to widzieć świat jako bezpieczniejszy i bardziej zrozumiały, ale znacznie utrudnia porozumienie i czasem konieczną weryfikację własnych opinii.
Zmiana tych nawyków może wydać się ryzykowna. W pierwszym przypadku narażamy się na to, że ktoś zlekceważy nasze uczucia, w drugim - na to, że to, co wydawało się nam znane i bezpieczne, ukaże nagle inną twarz. Bardziej ryzykowne dla relacji z innymi jest jednak prowokowanie kontrataku: "nie ja jestem arogancki, tylko ty chcesz się koniecznie do czegoś przyczepić". To uniemożliwia lub znacznie utrudnia wymianą informacji i skutecznie blokuje zainteresowanie naszymi pomysłami.
Komunikaty JA budujemy wg poniższego wzoru zawierającego cztery kroki:
Zauważ, że każda część zdania wypowiadana jest w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Najlepiej, aby w żadnej z nich nie znalazł się zaimek "ty" , choć w realnych sytuacjach, kiedy opisujemy problem, trudno jest tego uniknąć,.
| Czuję Stwierdzenie uczuć |
Kiedy (ty) Zachowanie problematyczne |
Ponieważ Konsekwencje |
Chcę Cele |
| Jestem zły | Kiedy muszę czekać na raport po terminie | Ponieważ nie mogę wykonać na czas zestawienia dla swojego szefa. | Chciałbym, żebyś, oddawał mi raport zgodnie z terminem. |
| Czuję się przygnębiony | Kiedy słyszę, że nie zostałem nagrodzony | Ponieważ osią gną łem bardzo dobre wyniki. | Chciałbym, żebyś to docenił. |
| Czuję się przygnębiony | Kiedy mówisz, że nie pojedziesz ze mną do klienta | Ponieważ bardzo potrzebuję pomocy w przeprowadzeniu negocjacji. | Chciałbym, żebyś pomógł mi rozwiązać ten problem. |
