Już ponad 90% organizacji w USA i Wielkiej Brytanii korzysta ze wsparcia sztucznej inteligencji w działaniach związanych z wyszukiwaniem i zatrudnianiem pożądanych pracowników. Z drugiej jednak strony niemal 54% firm uważa, że wykorzystanie AI przez kandydatów utrudnia ocenę ich kompetencji. Jakie są najczęstsze bariery wdrożenia AI w organizacjach? Które z obszarów z powodzeniem są wspierane, a jakie tracą na jakości wraz z wprowadzeniem sztucznej inteligencji? O tym w raporcie ManpowerGroup Talent Solutions 'The New Talent Equation: Building Better Talent Decisions'.
Międzynarodowa marka technologiczna SOFTSWISS zorganizowała w Polsce trzecią edycję SOFTSWISS Kids Camp – międzynarodowego programu wakacyjnego dla dzieci pracowników. W 2026 roku program po raz pierwszy objął dwa 11-dniowe turnusy, w których wzięło udział 175 dzieci z dziesięciu krajów. Wśród uczestników znalazły się dzieci pracowników z partnerskich centrów rozwoju w Warszawie i Poznaniu, a także dzieci z Hiszpanii, Niemiec, Malty, Litwy, Gruzji oraz innych państw.
Na polskim rynku pracy funkcjonuje wielu utalentowanych specjalistów i menedżerów z wysoko rozwiniętymi kompetencjami oraz imponującym doświadczeniem zawodowym.
Globalny sektor produkcyjny przechodzi jedną z największych transformacji w swojej historii, a wszystko to w obliczu niedoboru talentów sięgającego 72%. Choć 45% pracowników sektora produkcyjnego obawia się zastąpienia przez AI w najbliższych latach, to niewielu z nich stawia na rozwój i szkolenia.
Grzegorz Dzik. Fot. PR
Pierwsze większe pieniądze zarobiłem jako student we Wrozamecie. Zgrzewałem metalowe części. Wyrabiałem 250 proc. normy, więc wypłata była spora - 50 tys. zł miesięcznie. Po trzech miesiącach uskładałem na kolorowy telewizor. Pieniądze jednak nigdy nie były dla mnie celem. Uważam, że w pracy najważniejszy jest rozwój. Już wtedy, przy taśmie, szukałem takich rozwiązań, by zwiększyć wydajność i usprawniać sobie działania. Szybko zostałem brygadzistą .
W młodości miałem też przygodę z handlem. Zamówiłem w Niemczech kilka ton pieprzu. Interes wydawał się pewny, tyle że w ciągu miesiąca kurs marki wzrósł o 40 procent! Wprawdzie nie poniosłem strat, lecz ta lekcja pokory na dobre wyleczyła mnie z handlu. W roku 1986 zacząłem pracę na etacie w Student Serwisie, studenckim biurze usług na Akademii Ekonomicznej. W ciągu półtora roku awansowałem na dyrektora do spraw usług. miałem 27 lat i od tamtej chwili już zawsze kierowałem pracą
innych.
Myślę, że każdy z nas rodzi się ze swoją misją
. Ludzie pod względem mentalnym dzielą
się na pracowników, specjalistów, menedżerów i właścicieli. Jeśli ktoś próbuje przejść na wyższy poziom wbrew własnym predyspozycjom, zaczyna działać ze szkodą
dla siebie i przedsiębiorstwa. Nieświadomie blokuje innych swoimi ograniczeniami. Na przykład osoby koncentrujące się tylko na jednym aspekcie działalności firmy nie powinny być menedżerami, dlatego że brakuje im perspektywy. właściciel musi widzieć jeszcze szerzej. No i umieć ocenić ryzyko. Sądzę, że właśnie tak jest ze mną.
Jako dwudziestoparolatek nie myślałem o poważnym biznesie. Zawsze jednak starałem się podchodzić do pracy kompleksowo. Czułem się odpowiedzialny za firmę i podlegających mi ludzi. Nieliczni zwierzchnicy, których w życiu miałem, chyba musieli się mnie obawiać, ponieważ dość szybko zajmowałem ich miejsce.
Po kilku latach pracy w Student Serwisie poczułem klimat przedsiębiorczości i doszedłem do wniosku, że czas się usamodzielniać. Był rok 1990 - złote czasy dla początkujących biznesmenów. Wybrałem los właściciela i założyłem ze wspólnikiem firmę. Czułem się dobrze przygotowany. Ze Student Serwisu wyniosłem know-how, kontakty, rozeznanie na rynku. Postawiliśmy na usługi. Wstyd się przyznać, ale nie mieliśmy wtedy dalekosiężnych celów. Żyliśmy w miarę skromnie, z roku na rok inwestując całe zyski w firmę. Do dziś uważam, że na początku kariery dużo ważniejsze od odległych celów jest stawianie sobie wysokich wymagań na co dzień. A recepta na sukces w biznesie? Ja mam dwie: ciągły rozwój i duża pokora.
CV
| Grzegorz Dzik (48 lat) absolwent Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej. W 1990 r. wraz z Józefem Biegajem założył spółka Impel, która świadczyła m.in. usługi porządkowe i dekarskie. Dziś Grupa Impel jest największą w Polsce firmą specjalizującą się w outsourcingu dla przedsiębiorstw, a Dzik jest w niej prezesem zarządu. Szefuje też Zachodniej Izbie Gospodarczej. Działa społecznie, m.in. jako prezes Fundacji 'Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową ' i członek Rady Społecznej Akademickiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu. Jest laureatem nagród biznesowych i Kawalerem Orderu Usmiechu. |
Manager Magazin, Numer 3 (38) Marzec 2008
