Sztuczna inteligencja w krótkim czasie stała się jednym z najpopularniejszych narzędzi pracy wykorzystywanych przez specjalistów na całym świecie. Dzięki jej wsparciu, coraz więcej zadań może być dziś realizowanych szybciej i łatwiej.
Cyberbezpieczeństwo otwiera globalną listę kluczowych umiejętności w IT, mówi o nim 46% badanych w opublikowanym dziś raporcie Experis „CIO 2026 Outlook”. Najnowsza publikacja pokazuje nastroje szefów działów IT i technologii, w jaki sposób radzą sobie z obecną erą zmian i co oznacza ona dla przyszłości pracy.
Utrzymująca się presja rynkowa i szybkie tempo zmian, napędzanych m.in. przez rozwój sztucznej inteligencji i warunki gospodarcze, powodują, że firmy coraz częściej koncentrują się efektywności operacyjnej. Jednocześnie maleje uwaga poświęcana dobrostanowi pracowników oraz jakości relacji i kultury organizacyjnej. Jak zauważają profesjonaliści, na rynku można zauważyć wyraźny rozdźwięk pomiędzy tym, na czym zależy organizacjom, a realnymi możliwościami i potrzebami zespołów.
Tech Race Summit organizowany przez SOFTSWISS ogłosił pierwszego keynote speakera premierowej edycji wydarzenia, które odbędzie się 10 września 2026 roku w Warszawie. Do grona prelegentów dołącza Andrey Doronichev – były menedżer Google i założyciel startupu Optic.
Szkoda, że w wielu polskich firmach nigdy nie padnie pytanie, co by było, gdyby zamiast szwagra kierować nimi Jack Welch.
Jacek Siwicki. Fot. PR Barierą dostępu do największych firm executive search jest nie tyle cena ich usługi, ile wynagrodzenie, jakiego oczekują prezentowani przez nie kandydaci. Lista przedsiębiorstw, które mogą pozwolić sobie na to, by rocznie płacić menedżerom od 100 tys. euro wzwyż, jest w Polsce mocno ograniczona.
Jak więc wybrać dobrą firmę z tej branży? Zależy kto i kogo szuka. Jeśli chcą kupić 10 euro, nie muszą angażować do tej operacji dealera walutowego. Z kolei firmy, która ma istotny problem z przywództwem, nie stać na współpracę z przeciętnym doradcą. Z naszego doświadczenia wynika, że akurat w tej profesji wysoka cena rzeczywiście odzwierciedla jakość. Bynajmniej nie oznacza to, że bezkrytycznie wybieramy największych (czytaj: najdroższych) globalnych dostawców; bardzo chwalimy sobie współpracą także z lokalnymi firmami. Poza tym zawsze warto dobrze żyć z ludźmi z tej branży, gdyż mało kto ma tyle wiedzy o trendach w poszczególnych sektorach.
Reputacja doradcy przyciąga lepszych kandydatów - to rzecz bezsporna. Jednak już z dużo większym dystansem podchodzą do przekazu, że tylko globalne przedsiębiorstwo potrafi dać mi dostęp do globalnej bazy kandydatów. Pięćdziesiąt rozsianych po całym świecie filii nie jest dla mnie żadnym argumentem, jeśli poszukują prezesa do polskiej firmy. Tu akurat nie mam złudzeń - chcemy tego czy nie, firmami ulokowanymi w Polsce jeszcze przez wiele lat będą kierować Polacy (albo przynajmniej osoby, które mieszkają tu od lat). To kwestia nie tylko bariery językowej, różnic kulturowych, ale i specyficznej, lokalnej wiedzy.
Zastanawia mnie zarzucany czasem projektom rekrutacyjnym brak finezji w doborze kandydatów. Pytanie: ile w tym 'szufladkowaniu' ręki doradcy, a ile - oczekiwań jego klienta. Ba, sam łapią się przecież na tym, że jak szukam prezesa, to preferują kandydatów z doświadczeniem na tym stanowisku! To trochę tak jak z reklamami proszków - zżymamy się na 'kreatywność' agencji reklamowych, widząc setny raz panią domu lamentującą nad plamą na koszuli, ale to przecież nie wina agencji, że ludzie właśnie to chcą oglądać. Choć może i w branży executive search ktoś dokona wyłomu na miarę serii reklam z udziałem Kabaretu Mumio?
Zachęcanie rdzennie polskich firm do korzystania z profesjonalnych usług rekrutacyjnych to ciągle jeszcze spore wyzwanie. Prawda jest taka, że dobór kadr często odbywa się w nich głównie na zasadach rodzinno-towarzyskich. To największy błąd. Każdy człowiek jest do wzięcia, z Billem Gatesem oraz Jackiem Welchem włącznie, o ile złożymy odpowiednio atrakcyjną propozycję. Tylko że 99 proc. polskich przedsiębiorców nigdy nie zada sobie pytania, co by było, gdyby do firmy zamiast szwagra Józka przyszedł Jack Welch. Myślenie scenariuszowe - a o nie się wszystko rozbija - nigdy, niestety, nie było mocną stroną polskich przedsiębiorców.
Jacek Siwicki od 14 lat pracuje w Enterprise Investors, największej firmie private equity w Europie Środkowo-Wschodniej, od 6 lat jest jej partnerem zarządzającym. Zrealizował inwestycje funduszy w takie firmy, jak: Zelmer, W.Kruk, Stomil Sanok i LPP.
Manager Magazin, Numer 3 (16) Marzec 2006
